سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
343
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
كرده يا از دنيا برود . شارح ( ره ) در ذيل [ تضرب اوقات الصّلوات ] مىفرماين : زدن وى بايد بحسب آنچه حاكم مصلحت مىداند باشد . و بدنبال [ و تلبس اخشن الثياب ] مىفرماين : مقصود خشنترين لباسى استكه عادتا براى پوشيدن اتّخاذ مينمايند و پس از [ تطعم اجشت الطعام ] مىفرماين : مقصود از [ اجشب الطّعام ] غذا و طعامى است كه خشن و سخت باشد اين معنا را ابن اثير بيان كرده . بايد توجّه داشت كه جشب و سخت بودن طعام چون به حسب عادت مردم متفاوت و متغاير است به اين معنا بسا ممكن است غذائى در عرفى سخت و تناولش دشوار باشد در حالى كه همان طعام نزد برخى ديگر غذاى مطبوع و صالحى مىباشد از اينرو لازمست عادت زن را در نظر گرفته و طعامى را كه از نظر عادت او جشب و سخت محسوب مىشود به او داده شود و بهرتقدير از نظر رفتار و پوشاندن لباس و خوراندن طعام با وى همچنان رفتار بايد بكنند تا يا توبه كند و يا از دنيا برود و مدرك اينحكم صحيحه حلبى از مولانا الصّادق عليه السلام و غير اين صحيحه مىباشد : در صحيحه مزبور راجع به زنى كه از اسلام ارتداد پيدا نموده اينطور آمده : او را بكشند ولى تحت خدمت شديد قرارش داده ، از طعام و شرب آب منعش كنند مگر به مقدارى كه نميرد ، خشنترين لباسها را به او پوشانده و در اوقات سهگانه نمازش حاضرش كرده و ويرا شكنجه نمايند و در خبر ديگر از حضرتش عليه السلام آمده :